اخلاق و فضائل

عبادت حضرت ابوالفضل

عباس بن علی ناظر شب زنده داری و سحرخیزی و عبادتهای پدر بزرگوارش علی علیه السلام بود.
علی آن شیر خدا شاه عرب
الفتی داشت با این دل شب
شب ز اسرار علی آگاه است
دل شب محرم سر الله است
شب شنفتست مناجات علی
جوشش چشمه ی عشق ازلی
فجر تا سینه ی آفاق شکافت
چشم بیدار علی خفته نیافت
مورخان نوشته اند: عباس بن علی در عبادت به قدری پیشرو بود که پیشانی اش از زیادی سجده برآمده بود مقاتل الطالبین نوشته است: «و بین عینیه اثر السجود» و این خود در خور تقدیر است که در سن ۳۴ سالگی اثر سجده در پیشانی نورانی اش آشکار بود ابوالفرج گوید: میان دو چشمانش اثر سجده به دیدگان آشنا می شد چنان که خدای فرماید: بندگان مؤمن اثر سجده در سیما و بشره ی خود دارند (سیماهم فی وجوههم من اثر السجود)
قاسم بن اصبغ بن نباته گوید: مردی از بنی دارم را دیدم رویش سیاه شده بود گفتم: تو پیش از این سپیدروی بودی اینک چرا سیاه شده ای؟ جواب داد برای این که من مردی را که در میان چشمان (پیشانی) او اثر سجده آشکارا بود کشتم، گفتم آن مرد شهید چه کس بود گفت عباس بن علی علیه السلام.
ابن جوزی گوید: هشام بن محمد از قاسم بن اصبغ مجاشمی
[صفحه ۸۶]
نقل کرد: چون سرهای شهیدان کربلا را به کوفه آوردند در میان آنها سری بر نیزه دیدم چون ماه تابان زیبا و بر پیشانیش جای سجده به خوبی دیده می شد پرسیدم این سر نورانی از کیست؟ نیزه دار گفت: این سر عباس بن علی است. گفتم تو کیستی؟ گفت: من حرمله بن کاهل اسدی هستم.
پس از چندی حرمله را دیدم صورتش قیرگون و سیاه شده است سبب پرسیدم گفت برای این که سر مقدس عباس را من به نیزه زدم.
برگرفته از کتاب شخصیت حضرت ابوالفضل علیه السلام نوشته آقای علی اصغر عطایی خراسانی

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *