از دیدگاه شعرا, مولودی، مدایح و مراثی

شعر ولادت حضرت اباالفضل (ع) – ای نخل ادب، ثمر مبارک!

ای نخل ادب، ثمر مبارک!
وی بحر شرف، گهر مبارک!

ای شمس ولا، قمر مبارک!
ای طور علی، شجر مبارک

! ای عشق و وفا، پدر مبارک!
ای شیر خدا، پسر مبارک!

میلاد حسین دیگر آمد
الحق که دوباره حیدر آمد

این کیست؟ برادر حسین است
این شیر دلاور حسین است

این پارۀ پیکر حسین است
این ساقی ساغر حسین است

این روحِ مطهر حسین است
فرماندۀ لشکر حسین است

این ماه امیرمؤمنین است
این صورتِ صورت آفرین است

حیدر، گل و این پسر، گلاب است
مه بر سر دستِ آفتاب است

از نور، به صورتش نقاب است
سر تا به قدم، ابوتراب است

سردارِ رشیدِ انقلاب است
در دست پدر به پیچ و تاب است

اشکش همه جاری از دو عین است
چشمش همه حال بر حسین است

شیرین لب و شور آفریده
از دیده و دست، دل بریده

مرغ دلش از قفس پریده
آوای حسین را شنیده

خون در دل و اشک، در دو دیده
پیراهن صبر را دریده

آهنگ وصال یار دارد
با خون خدا قرار دارد

آغوش علی بوَد مقامش
از حضرت فاطمه، سلامش

ما سائل و او کرم مرامش
او ساقی و چشم ماست، جامش

عشق و ادب و وفاست، نامش
بگرفت چو در بغل امامش

دیدند دو مهر منجلی را
رخسار محمد و علی را

عباس همان عزیز زهراست
عطشان لب او همیشه دریاست

او ماه ستارگان صحراست
فرمانده و پاسدار و سقاست

دور از شهدا، اگر چه تنهاست
تا حشر، چراغ انجمن‌هاست

دل، مشت گِلی ز کربلایش
جان، زائرِ گنبدِ طلایش

دریا چو کفش کرم ندارد
بی او که حرم حرم ندارد

اسلام به کف علم ندارد
تا هست، حسین غم ندارد

در بین سپاه، کم ندارد
باک از عرب و عجم ندارد

او شیر خدای را بود شیر
فرزند کرامت است و شمشیر

ای حیدر حیدر ولایت!
ای صاحب سنگر ولایت!

ای حامی و یاور ولایت!
سرلشگر بی سر ولایت!

فرزند و برادر ولایت!
عباس دو مادر ولایت!

تو چار امام را معینی
از روز نخست، یار دینی

ماه شهدا، به نی سر توست
قرآن حسین، پیکر توست

باب همه انبیا دَرِ توست
آغوش حسین، سنگر توست

دریا نگهش به ساغر توست
خون گلوی تو کوثر توست

سردار سپاه دین به هر عصر
تنها رجز تو سورۀ نصر

ای بحر ز آتش تو بی‌تاب!
ای آب هم از خجالتت آب!

سر تا قدمت حقیقت ناب
ابروی تو عشق راست محراب

ما بندۀ کوچک و تو ارباب
دریا گوید: مرا تو دریاب

من آبم و تشنۀ تو هستم
سقای حرم! بگیر دستم

ما و کرم تو یا اباالفضل
طوف حرم تو یا اباالفضل

خاک قدم تو یا اباالفضل
دریای غم تو یا اباالفضل

مرهون دم تو یا اباالفضل
زیر علم تو یا اباالفضل

ای عالم و آدمت سپاهی!
بر”میثم” خویش هم نگاهی

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *