معجزات و کرامات

سید صادق شفائیزاده و کرامات حضرت ابوالفضل

جناب مستطاب، سلالهالاطیاب، حامی مکتب اهل بیت عصمت و طهارت (ع) آقای حاج سید صادق شفائیزاده، در تاریخ ۹ / ۴ / ۱۳۷۷ طی نامهای نوشته است:
این جانب سید صادق شفائیزاده، تابستان ۱۳۷۲ ش به اتفاق فرزندم سید جعفر و یکی از همشیرهزادگان و نیز یکی از دوستان، درصدد برآمدیم با ماشین سواری اخوالزوجه از قم برای عتبهبوسی حضرت ثامنالحجج علیه آلاف التحیه و الثناء به مشهد مقدس مشرف شویم. عصر جمعه تقریبا یکی دو ساعت به غروب، حرکت کردیم. بعد از باجهی اخذ عوارض قم به برادر خانمم گفتم: از آنجا که رانندگی در اتوبان آسان است و من هم رانندگیم بسیار ضعیف است، خوب است طول اتوبان را بنده رانندگی کنم. ایشان هم قبول کرد و از همانجا بنده مشغول رانندگی شدم. حدود پنج کیلومتر که رفتیم، مقابل قبرستان بهشت معصومه (س) لاستیک سمت راست چرخ عقب ترکید. بنده هم که ناشی بودم و رانندگیم بسیار ضعیف بود، دست و پای خود را گم کردم و پایم را با فشار هر چه تمامتر روی پدال ترمز کوبیدم! در صورتی که در آن حالت اصلا نباید ترمز کرد. لهذا کنترل ماشین کاملا از دستم خارج شد و ماشین بیاختیار به طرف نردههای وسط اتوبان رفت.
من که بسیار ترسیده بودم با صدای بلند فریاد زدم: «یا اباالفضل! یا اباالفضل! یا اباالفضل!» همراهانم نیز هر کدام به سهم خود ذکری را مشغول شدند. در پی این ماجرا، ماشین، بدون آنکه فرمان در اختیار من باشد حرکت میکرد، ناگهان پس از گردش کامل رو به قم چرخید و از حرکت بازایستاد!
نکتهی قابل توجه این است که آن روزها اجازه داده بودند ماشینهای سنگین و تریلی و کامیون در اتوبان رفت و آمد داشته باشد و همه میدانند که عصرهای جمعه معمولا در اتوبان قم – تهران مخصوصا اوایل قم، جاده بسیار شلوغ و پررفت و آمد است. اما از آنجا که دست به دامان حضرت ابوالفضل العباس قمر بنیهاشم (ع) زده بودیم، در آن لحظه هیچ گونه وسیلهی نقلیهای پشت سر ما نبود، زیرا اگر وسیلهای
[صفحه ۵۳۲]
پشت سر ما در حرکت بود، حتما تصادف هولناکی رخ میداد. به مجرد پیادهشدن از ماشین نیز، دیدیم کامیونهای سنگین از کنار ما رد شدند و جاده مجددا شلوغ شد.
خلاصه، اعتقاد بنده این است که سالم ماندن ما و ماشین، در آن وضعیت حساس جز لطف خدا و کرامتی از حضرت قمر بنیهاشم اباالفضل العباس (ع) نمیتوانست باشد.
بر گرفته از کتاب چهره درخشان قمر بنی هاشم ابوالفضل العباس علیه السلام نوشته آقای علی ربانی خلخالی

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *