معجزات و کرامات

معجزه حضرت علی سخنان اوست

ما معجزات علی (ع) را… یعنی آن کارهای عاجزکننده، آن جلوههای عقلربا و مردافکنی علی (ع) را در کتابها خواندهایم. اما در این گفتار، کلمهای از آن یاد نخواهیم کرد، زیرا علی (ع) را غنیتر و بینیازتر از این حکایتها و روایتها میدانیم.
[صفحه ۸۱]
ما تنها به یک معجزه از علی (ع) قناعت میکنیم، معجزهای که همه میتوانند راز اعجازش را ادراک کنند.
معجزهای که در انتهای سیزده قرن و نیم، هم چنان معجزه مانده است و هم چنان دیگران را از آوردن همانند آن، عاجز گذاشته است.
معجزهی علی (ع) سخنان اوست و همین معجزه علی (ع) را بس است.
«نهجالبلاغه» تا این تاریخ بیش از صد بار به چاپ رسیده و بیش از هزاران بار در جراید ایران و کشورهای دیگر نقل شده و به وسیلهی رادیوهای جهان بر امواج برق نشسته و گیتی را فراگرفته است.
علی (ع) را مظهر العجایب و مظهر الغرایب مینامند.
مردم از علی (ع) آنقدر بدایع و معجزات دیدند که وی را به خدایی ستودند.
دربارهی علی (ع) آن دستهی افراط کار و ناپخته که نمیتوانستند نمیگردد مرد پنهان بر زیر زبان خویش است.
اما آن سه کلمه که در آداب و منشهای انسانیت است، این است:
امنن علی من شئت تکن امیره، و استغن عمن شئت، تکن نظیره، و احتج الی من شئت تکن اسیره.
به هر کس کمک کنی و او را در گرو منت خود درآوری، امیر و آقا بر او خواهی بود. از هر کس اظهار بینیازی کنی همتای او خواهی بود و به هر کس اظهار نیازمندی کردی، گرفتار و اسیر دست او خواهی بود.
برگرفته از کتاب چهره درخشان حضرت ابوالفضل نوشته: آقای علی ربانی خلخالی

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *