آرشیو از دیدگاه شعرا

باز هم نشسته یک گوشهطبق رسم همیشه اش:تنها زیر تیغ آفتاب بقیعدورتر از هیاهوی دنیا از صدای گرفته اش پیداستدیشبش سخت گریه می کرده یاد آن روزی افتاده است کهزینبش […]

ادامه ...

در چارم شعبان به سر ایّام غم آمدماه از پی خورشید مبارک قدم آمددیشب شب میلاد حسین بوده و امشبشد نُورٌ عَلی نُور که عبّاس هم آمدای فاطمه ای بانوی […]

ادامه ...

کلید قفل مشکل هاست عباسبه مردی شهره دنیاست عباس مروّت ریزه خور خوان لطفش فتوّت صورت و معناست عباس حسین بن علی را عبد صالحولی بر ماسوی مولاست عباس به […]

ادامه ...

وقتی تو دل نازک تر از ابر بهاریحق داری از دوری گلهایت بباری تو همچنان شمعی که بعد از آن وقایعکارت شده یک عمر تنها گریه زاری تو پا به […]

ادامه ...

بانو سلام می کنم اینجا خوش آمدیاز خاک سمت عالم بالا خوش آمدی ای تشنۀ بهشت به دریا خوش آمدیمن زینبم به خانۀ مولا خوش آمدی پیداست در نگات که […]

ادامه ...

عباس یعنی… بالاترین معانی آب، به ظهور رسیده است. از اول چنین رقم خورده بود که مردی بیاید که همان روشنایی مصور و همان زلالیت مجسم باشد. امروز، دامان ام […]

ادامه ...

ای بام صبح خورشید، ای شب سحر مبارکدر دامن ستاره، قرص قمر مبارکبر گلبن ولایت یاس دگر مبارکطوبی ثمر مبارک، دریا گهر مبارکمیلاد ماه آمد، خورشید راه آمدیوسف ز چاه […]

ادامه ...

بود پیوسته نیّت در ریاض روضه رضوان راکه بوسد آستان روضه شاه خراسان رامه ابوان یثرب۱ آفتاب مشرق و مغربکه سقف مشهدش همسایه آمد عرش رحمان راسجود آستان دولت دنیا […]

ادامه ...

قصد کرده است از وطن برودپنجمین رکن پنج تن برود این حسین است که غریب شدهکاش می شد که با حسن برود او به هر حال می شود عریانچه نیازی […]

ادامه ...

سلام بر مادر ابالفضلچادر خاکی به سر شیون فراوان می کند گریه های بی هوا همچون یتیمان می کندمیرود بالای صورت های قبر اهل شهر را هم به صرف روضه […]

ادامه ...