آرشیو از دیدگاه شعرا

مادر عباس! حیدر بهر حیدر زاده‌ایمرتضی شیرخدا، تو شیر حیدر زاده‌ای بهر ثارالله، ثارالله دیگر زاده‌اییا علیِّ دیگر از بهر پیمبر زاده‌ای آسمانِ عصمتی، قرص قمر آورده‌ایبر علی‌بن‌ابیطالب پسر آورده‌ای […]

ادامه ...

چادر خاکی به سر شیون فراوان می کندگریه های بی هوا همچون یتیمان می کند میرود بالای صورت های قبراهل شهر را به صرف روضه مهمان می کند کار او […]

ادامه ...

نسیم روضه وزیدن گرفت در مویتغروب می چکد از تارهای گیسویت کنار خیمه به من رو زدی چگونه شده استکنار علقمه افتاده بر زمین رویت هنوز هم که تو در […]

ادامه ...

عباس یعنی… بالاترین معانی آب، به ظهور رسیده است. از اول چنین رقم خورده بود که مردی بیاید که همان روشنایی مصور و همان زلالیت مجسم باشد. امروز، دامان ام […]

ادامه ...

اگر باران نمی رویاند ، نامت ، در نگاه منکجا حرمت نگه می داشت آتش ، بر گناه منمرا کز کودکی چشم تهیدستی است ، مهمان کنبه خوابی نور باران […]

ادامه ...

تطاولَتِ الأعناقُ ترنو إلی المَدیفأذّنَ فیها الوجدُ و انتَبهَ الصدیعلی قلقِ الرّؤیا تُبعثِرُ شوقَهاو تنسِجُ من نأیِ المسافاتِ فَرقداتسیرُ علی هَدْیِ القلوبِ ، و تَنثَنیبها ألفُ جُرحٍ یعشَقُ النزفَ مَورِدایؤمّلُ […]

ادامه ...

که کرده بدین کوی پیروزه منزلکه بسته زلعل بدخشان بدان دلنه لعل بدخشان نه یاقوت رخشانکه خضر سکندر بدان کرده منزلنه خضر و سکندر بدان کوبس اندرکه روح القدس توتیا […]

ادامه ...

هر روز غروب توی بقیعمی شکنه بغض آسمون ستاره ها داد می زنن!ام البنین روضه نخوون هر روز صدای گریه هاشمی رسه تا عرش خدا ازسوز روضه خوندنشقیامتی میشه به […]

ادامه ...

دل در هوای توشد مبتلای تو از سینه می رودتا کربلای تو ام البنین در عمق جان من باز آتشی بزندیوانه ی تو ام ای شاه بی کفنای جان نثارها […]

ادامه ...

من بنده ام شهنشه ایمان راسلطان دین شهید خراسان راتابنده مهر نه فلم عشقمتا بنده ام من آن شه ایمان راآن عقل صرف و جوهر حکمت راوان بحر علم و […]

ادامه ...